تمام پست ها

مجله پزشکی نیوانگلند در شماره اخیر کیس کوتاهی را معرفی‌کرد که علاوه بر نکته علمی آن، سه موضوع مهم بسیار درس‌آموز دیگر نیز در حاشیه داشت
یکی اینکه نگاه بی روح الگوریتمی و ماشینی در پرکتیس پزشکی، در بسیاری موارد پاسخگو نیست و هنر پزشکی همچنان وابسته به دقت و قضاوت بالینی است دوم نقش بسیار مهم در دسترس بودن مدارک پزشکی قبلی و مراجعه به آنها و سوم اینکه وقتی بیماری برای انجام کاری به تیم پزشکی دیگر ارجاع می‌شود، تیم دوم باید به خاطر داشته‌باشد که اپراتور نیستند و باید با بررسی مجدد و دقیق خود، نیاز به انجام آن کار را دوباره بررسی‌کنند
داستان از این قرار بود که آقای مسنی با ضعف و تنگی نفس به بیمارستانی مراجعه می‌کند. یافته‌های نوار قلب کاملا منطبق با یک سکته حاد قلبی بوده‌است(تصویر دوم) پس بیمار برای آنژیوگرافی اورژانس به بیمارستان دیگری اعزام می‌شود. در آنجا اما یک بار شرح حال دقیق‌تری گرفته می‌شود. بیمار یک بستری اخیر نیز داشته و تشخیص سرطان ریه برای او قطعی شده‌بوده‌است. تصاویر سی تی اسکن توده بزرگی را نشان می‌داده که به بطن چپ نیز فشار کرده و دست‌اندازی نیز کرده بوده‌است (تصویر سوم) نکند این تغییرات، اثر فشاری این توده بوده است؟ نوار قلب‌های بستری قبلی بیمار مرور می‌شود. بله. این تغییرات عینا در بستری قبلی هم وجود داشته‌است. پس سکته حادی در کار نبوده‌است. آنژیوگرافی کنسل می‌شود و ادامه داستان سرطان ریه با پیش‌اگهی بسیار بدی که داشته پیگیری می‌شود.