تمام پست ها

این جمله همیشه معروف بوده‌است که صبحانه، مهم‌ترین وعده غذایی است و باید آن را جدی گرفت. و حالا یکی از پر سر و صدا ترین اخبار پزشکی یکی دو هفته اخیر، مطالعه‌ای بود که مهم‌ترین مجله پزشکی رشته قلب، مجله انجمن قلب آمریکا منتشر کرد و در آن چهار گروهی را که همیشه صبحانه می‌خورند و گاهی صبحانه می خورند و به ندرت صبحانه می‌خورند و هیچگاه صبحانه نمی‌خودند را با هم مقایسه‌کرد و در پایان دید و اعلام کرد که در یک پیگیری حدودا بیست ساله، گروهی که اصلا صبحانه نمی‌خوردند نسبت به گروهی که هر روز صبحانه می‌خوردند، خطر مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلب عروقی در آنها به صورت کاملا معنی دار بیشتر است،‌یعنی حدود هشتاد و هفت درصد بیشتر! این مطالعه البته گرچه در خبرگزاری‌های عمومی بسیار مورد توجه قرارگرفت،‌ اما در میان متخصصین تحقیق و آمار، بیشتر مورد نقدهای تند قرارگرفت و حتی چنین مجله مهمی را به خاطر انتشار این مقاله، بسیار مورد سرزنش قراردادند، چرا که معتقد بودند به دلایل بسیار، این مطالعه به جهت طراحی و آمار چنین قدرتی را ندارد که بین مصرف صبحانه به صورت منظم و چنین اثر خوبی از نظر قلبی عروقی، رابطه علی و معلولی برقرار کند. یکی از نقدهای کوتاه ولی بسیارجالب را پری ویلسون، محقق دانشگاه ییل در مداسکیپ منتشر کرد که لینک آن را در پایان آورده‌ام. به هر حال گرچه این مطالعه علی رغم شهرتی که پیداکرد، قدرت زیادی برای دفاع از اهمیت تاریخی صبحانه ندارد 🙂 اما حالا این به معنی نفی اهمیت صبحانه هم نیست.
https://wb.md/2DDoRnP