تمام پست ها

یکی از بخش‌هایی که خیلی خیلی بیشتر از فکر و وقت‌گذاری و تلاش فعلی، باید برای آن وقت گذاشت و فکر کرد و تلاش کرد، کارهای آموزشی است. باید در محتوا کارکرد و کار کرد و دانست و دانست و به روز بود و باید نگاه عالمانه و نقادانه علمی داشت. و در قالب باید خلاق بود، هر بار نو بود، و از روش‌های به روز و امکانات جدید استفاده‌کرد. باید کار تیمی دانست و تمرین‌کرد. و باید برای جزئیات وقت‌گذاشت. کار را نهایتا جزئیات می‌سازند و جزئیات هرچه دقیق‌تر و حساب‌شده‌تر، کار نهایتا مفیدتر و چشم‌نوازتر. به کار آموزشی باید به عنوان یک سرمایه‌گذاری مهم و اصلی با سودهای بزرگ و حیاتی درازمدت نگاه‌کرد که همه مجموعه را بالاتر می‌برد و به وضعیتی استاندارد و خوشایند می‌رساند و شیرینی آن به کام همه خواهد بود. سرمایه‌گذاری مهمی که چاره‌ای جز آن نیست و اختیاری نیست.
پی‌نوشت: تصویر متن، یکی از جلسات همفکری و هماهنگی است برای یک سمپوزیوم علمی که قرار است در بهمن ماه در کیش برگزارشود درباره کنتراورسی‌ها و بحث‌های پیشرفته‌تر درمان با داروهای ضدانعقادی خوراکی غیر از وارفارین، با برگزارکنندگان و سخنرانان
یک‌شنبه شانزدهم دی‌ماه، ساعت نه شب، پس از یک روز پرکار برای همه
دکتر یزدانی، دکتر اسلامی، دکتر افتخارزاده، دکتر اورعی، دکتر قنواتی، دکتر حسینی، دکتر سزاوار، دکتر خرم طوسی و دکتر زاهدی