فعالیتی اگر بخشی از فرهنگ ضروری فرد و خانواده و جامعه باشد، غیبتش، هم دیده میشود و هم مورد سؤال برای خود فرد و دیگران است. مثل غذا خوردن خوابیدن. بعید است کسی ناهار یا خواب را فراموش کند و اگر انجام نشود، هم خود فرد اذیت میشود و هم برای دیگران تعجب برانگیز است که چرا؟ دو فعالیتی که حالا دیگر بخشی از فرهنگ ضروری ما نیست و نبودنش عادی شده است و بودنش بخشی از فرهنگ لوکس! مطالعه است و ورزش. ورزش منظم را کمتر کسی بخشی از ضروریات زندگی روزمره میداند و نبودنش، هیچ پرسش و تعجبی را ایجاد نمیکند. حال آنکه کمتر چیزی است مانند ورزش منظم متوسط، که نقش آن در داشتن یک زندگی سالم، نقش مورد تأیید محکمی باشد. و داشتن یک برنامه ورزشی حداقلی رایگان، یعنی پنج روز در هفته دویدن آرام، حتما برای بیشتر افراد در دسترس است و باید وقت آن را مانند غذا خوردن و خوابیدن، باز کرد.
و البته بعضی فعالیتهای ورزشی هم جمع چند کار خواستنی میشوند. مانند کوهنوردی، که ورزش و طبیعتگردی و دیدار دوستان و نیمروی بالای کوه! را یکجا جمع میکند.
امروز، پنجشنبه، ایستگاه دو توچال، شروع با طلوع آفتاب تهران، یک کوهپیمایی سبک دلچسب همراه با دکتر سزاوار و دکتر آرش قنواتی.
دیدگاه خود را ثبت نمایید.
0 دیدگاه برای این پست ثبت شده است.
