در ممکلت ما هم، مثل همه جا، چنین روزهایی همیشه بودهاست، گاهی کمتر و گاهی بیشتر. روزهای سخت و پر از خبرهای تلخ و ناامیدکننده. روزهایی پر از بینظمیو نامهربانی. روزهایی پر از رفتارها و اخلاقهای ناپسند. روزهایی پر از حرکتهای رو به پایین. روزهایی پر از کمک نشدن و تقویتنشدن کارهای خوب و برعکس شکوفا شدن و پاگرفتن کارهای ضعیف و اشتباه. روزهایی پر از تغییر تعاریف و پایین آمدن استانداردها و تغییر ذائقهها به سمت کارهای معمول و بلکه نادرست. و روزهایی پر از حس ناامیدی. که حاصل آن یا رفتن می شود و یا کمآوردن و دلسرد شدن و از پانشستن. اما در چنین روزهایی، که خانه ما، اینچنین است، قاعدتا همچنان تنها راه، کار خوب است. امید داشتن و سرزنده بودن و با کار خوب و درست و استاندارد، هم حال خود را خوب کردن، هم حال آدمهای اطراف خود و اطراف کارمان را خوب کردن. در خانه و در کنار مردم خانه، هیچ چیز در این شرایط مثل کار خوب، کار ما هر چه باشد، کوچک یا بزرگ، امید را زنده نگه نمیدارد و به اطرافیان و مخاطبان کار ما، حال خوب و امید نمیدهد. این به معنی ندیدن مشکلات یا قبول نداشتن نابسامانیها نیست. اما چاره همچنان در ترجیح ندادن منافع شخصی به منافع جمع است، و فکر خوب، خلاقیت، سرزنده بودن و کار خوب. یکی از کوتاهترین و دلنشینترین و انگیزهبخش ترین جملاتی که در این باره شنیدم، این جمله کوتاه توران میرهادی است که خودش از قول مادرش نقل میکرده: «غم بزرگ را به کار بزرگ تبدیلکنیم» عکس متن، تصویر پوستر مستندی است که از زندگی توران میر هادی، از بنیانگذاران شورای کتاب کودک و سرپرست تألیف فرهنگنامه کودکان و نوجوانان ساختهشد با عنوان توران خانم.
دیدگاه خود را ثبت نمایید.
0 دیدگاه برای این پست ثبت شده است.